در زمانهای بسیار قدیم فضایل و تباهی ها دور هم جمع شدند...خسته تر و کسل تر از همیشه...
ناگهان ذکاوت ایستاد و گفت: "بیایید بازی کنیم... قایم موشک چطوره؟"
همه از این پیشنهاد شاد شدند و دیوانگی فورا" فریاد زد:" من چشم میگذارم..." و از آنجائیکه هیچکس نمیخواست به دنبال دیوانگی بگردد همه قبول کردند او چشم بگذارد و بدنبال آنان بگردد....
دیوانگی جلوی درختی رفت و چشمهایش را بست و شروع کرد به شمردن: یک...دو... سه......
همه رفتند تا جائی پنهان شوند
لطافت خود را به شاخ ماه آویزان کرد.
خیانت داخل انبوهی از زباله ها پنهان شد.
اصالت در میان ابرها مخفی شد
هوس به مرکز زمین رفت .
دروغ گفت که به زیر سنگ میرود ولی به ته دریا رفت.
طمع در کیسه ای که خودش دوخته بود مخفی شد.
و دیوانگی همچنان مشغول شمردن بود ....
هفتاد و نه.......هشتاد............هشتاد و یک .............
همه پنهان شده بودند بجز عشق که همواره مردد بود و نمیتوانست تصمیم بگیرد و هیچکس قادر به پنهان کردن عشق نبود .......
هنگامی که دیوانگی به صد رسید عشق پرید و در میان یک بوته گل رز پنهان شد ...
دیوانگی فریاد زد:" دارم میایم.... دارم میایم"
اولین کسی را که پیدا کرد تنبلی بود که تنبلی اش آمده بود جائی پنهان شود ...
لطافت را در شاخ ماه یافت .. دروغ در ته دریا و هوس در مرکز زمین ..
همه را پیدا کرد بجز عشق...........
ناگاه حسادت در گوشش زمزمه کرد :" تو باید عشق را پیدا کنی ....از پشت بوته گل رز است ...."
دیوانگی شاخه ء چنگک مانندی را از درختی کند و با شدت و هیجان در آن بوته گل سرخ فرو کرد .. که ناگهان با صدای ناله ای متوقف شد .....
عشق از پشت بوته بیرون آمد... با دستهایش صورت خود را پوشانده بود و از میان انگشتانش قطرات خون بیرون میریخت ... شاخه ها در چشمان عشق فرو رفته بود و دیگر نمیتوانست جائی را ببیند....
او کور شده بود............
دیوانگی گفت :" بسیار متآسفم .. چه کاری از من برای درمان تو بر میاید؟"
عشق پاسخ داد:" تو نمیتوانی مرا درمان کنی .. اما اگر میخواهی از این پس راهنمای من شو."
و اینگونه شد که از آن پس ............
عشق کور شد و دیوانگی همواره همراه اوست ......
که نمتونم بگم چقدرررررررر خوشمزه شده بود .... واقعا دستتون درد نکنه باران خانم.....
