بیاموزیم که با وقیح جدل نکنیم چون چیزی برای از دست دادن ندارد و روح ما را تباه میکند.
دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم
ون دراین کار دل خویش به دریا فکنم
از دل تنگ گنهکار برآرم آهی
کاتش اندر گنه آدم و حوا فکنم
خورده ام تیر فلک باده بده تا سرمست
عقده در بند کمر ترکش جوزا فکنم
جرعه جام برین تخت روان افشانم
غلغل چنگ در این گنبد مینا فکن
حافظا تکیه بر ایام چو سهو است و خطا
من چرا عشرت امروز به فردا فکنم
" زمان بهترین ملاک سنجش افراد است "
مهم نیست چند سال پیش کی و کجا این جمله رو شنیدم مهم اینه که این جمله بقدری روی من تاثیر گذاشت که از اون روز تا بحال همیشه سرلوحه ی زندگیم قرارش دادم و سخت بهش پایبندم.
خوبه قبل از اینکه افراد رو با چوب داوری های بیمارگونه و نادرستمون بزنیم بهشون فرصت بدیم تا خودشون رو نشون بدهند. همیشه هم اون چیزی که ما تصور میکنیم درست نیست. دیدگاه انسانها درباره یک موضوع هرگز مانند هم نیست پس قضاوت نکنیم قبل از اینکه به شناخت نرسیده ایم.. تهمت نزنیم قبل از اینکه به ما ثابت نشده و توهین نکنیم که اثر آن قبل از هر کس دیگر به خود ما برمیگرده.
