یه مثل قدیمی هست که میگه:" شترها رو در شب دراز البته در آخر پائیز میبرن به صحزا که قلندر نور ماه رو ببینه و خوشش بیاد...."

یه مثل قدیمی تر هست که میگه :"البته اگر جوجه ها رو هم با پنبه دانه بفرستی دنبال شاهنامه  همیشه آخرش خوش میشه..."